هیئت‌امنایی شدن آثار تاریخی می‌تواند به ارتقای حفاظت و مدیریت میراث‌فرهنگی کمک کند

چهره ماندگار میراث‌فرهنگی تاکید کرد: هیئت‌امنایی شدن آثار تاریخی، در صورت برخورداری از مبانی نظری روشن، پشتوانه قانونی مشخص و اساسنامه‌ای دقیق، می‌تواند به تقویت حفاظت، تامین منابع پایدار و ارتقای مشارکت کارشناسی در مدیریت میراث‌فرهنگی منجر شود.

محمدرضا اولیا، چهره ماندگار میراث‌فرهنگی، با تاکید بر ضرورت بررسی همه‌جانبه طرح هیئت‌امنایی شدن آثار تاریخی، این شیوه مدیریت را در صورت برخورداری از مبانی نظری روشن، جایگاه قانونی مشخص و اساسنامه‌ای دقیق، رویکردی قابل توجه و دارای ظرفیت برای ارتقای نظام مدیریت و حفاظت از میراث‌فرهنگی دانست و بر ضرورت طراحی دقیق سازوکارهای اجرایی و نظارتی آن تاکید کرد.

اولیا در تشریح دیدگاه خود درباره موضوع هیئت‌امنایی شدن آثار تاریخی اظهار کرد: پیش از آنکه بتوان درباره خوب یا بد بودن این رویکرد قضاوت کرد، باید مبانی نظری و چرایی طرح آن به‌صورت دقیق روشن شود.

وی افزود: کسانی که موضوع هیئت‌امنایی شدن آثار تاریخی را مطرح می‌کنند، باید به‌طور شفاف مشخص کنند که هدف از این اقدام چیست و قرار است چه مسئله‌ای در حوزه مدیریت، حفاظت، بهره‌برداری یا نگهداری از آثار تاریخی حل شود. تا زمانی که فلسفه و دلیل انجام این کار روشن نباشد، نمی‌توان درباره نتایج و پیامدهای آن نظر قطعی داد.

ضرورت تعیین جایگاه قانونی هیئت‌های امنا

این چهره ماندگار میراث‌فرهنگی با تاکید بر ضرورت طی شدن فرآیندهای قانونی گفت: موضوع هیئت‌امنایی شدن باید به تصویب برسد و جایگاه قانونی و حقوقی آن به‌طور شفاف تعیین شود. همچنین لازم است حدود اختیارات، مسئولیت‌ها و سازوکار پاسخ‌گویی هیئت امنا در قبال آثار تاریخی به‌روشنی مشخص باشد.

اولیا خاطرنشان کرد: هیئت‌امنایی شدن آثار تاریخی می‌تواند در شرایطی مفید و ارزشمند باشد؛ به‌ویژه اگر به تقویت حفاظت، تأمین منابع پایدار، افزایش مشارکت کارشناسان و سامان‌دهی مدیریت آثار منجر شود. از این منظر، برخورداری این مدل از یک چارچوب حقوقی و مدیریتی روشن می‌تواند زمینه استفاده مؤثرتر از ظرفیت‌های موجود برای صیانت از میراث‌فرهنگی را فراهم کند.

وی ادامه داد: در عین حال، اگر این موضوع بدون بررسی دقیق، ضوابط روشن و نظارت تخصصی دنبال شود، می‌تواند مخاطراتی به همراه داشته باشد؛ بنابراین اصل مهم، طراحی دقیق و کارشناسی سازوکار هیئت‌امنایی و تعیین حدود مسئولیت‌ها و اختیارات آن است.

اساسنامه؛ رکن بنیادین مدیریت هیئت‌امنایی آثار تاریخی

اولیا تدوین اساسنامه صحیح و مبتنی بر ملاحظات تخصصی را از مهم‌ترین پیش‌نیازهای اجرای چنین طرحی دانست و گفت: این اساسنامه باید با نگاه کارشناسی تهیه شود و در آن، منافع عمومی، ضرورت حفاظت از اصالت و تمامیت آثار، حقوق نسل‌های آینده و الزامات میراث‌فرهنگی مورد توجه قرار گیرد.

وی تصریح کرد: در بررسی موضوع هیئت‌امنایی شدن، باید به اندیشه و هدف پشت این تصمیم توجه شود؛ اینکه این مدل مدیریت برای چه منظوری طراحی شده و چه دستاورد مشخصی برای صیانت از میراث‌فرهنگی کشور به همراه خواهد داشت.

این چهره ماندگار ایرانی تاکید کرد: هر تصمیمی در زمینه مدیریت آثار تاریخی باید با کارشناسی دقیق، پشتوانه حقوقی روشن و سازوکاری شفاف اتخاذ شود تا ضمن بهره‌گیری از ظرفیت‌های مدیریتی و مردمی، حفاظت از میراث تاریخی کشور دچار آسیب نشود.

اولیا در نهایت بر ضرورت نگاه جامع به موضوع هیئت‌امنایی شدن آثار تاریخی تاکید کرد و گفت: این شیوه مدیریت، در صورت برخورداری از مبانی نظری روشن، جایگاه قانونی مشخص، اساسنامه دقیق و سازوکار نظارت تخصصی، می‌تواند ظرفیت‌های جدیدی را برای مدیریت، حفاظت و تأمین منابع پایدار آثار تاریخی فراهم کند؛ مشروط بر آنکه تمامی ابعاد حقوقی، مدیریتی و تخصصی آن پیش از اجرا به‌دقت بررسی و طراحی شود.

انتهای پیام/

کد خبر 1405053102404
دبیر مهدی نورعلی

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha